ئلّيوَنْ ن وسيرم

الشاعر كاسي وصالح عبد الوهاب بن بابهون

 

تيوضْ تبرات سلتي اونلسغ

ترني اجدن تمدورت أنغ

أيما زلون إوضند إيوالن

أمديوزن باباك فولنّم أدصفضن

سيسم نو مقران أدنتيغ أواليك

أدلسغ بسي فويني يشور ؤوليك

جارلك ددوام ئموران د وزالن

أوجمغ أي نجمغ د ئجوضاض ؤفجن

داقغ ليمريونيكُ، تغوفي تسودهتن

أرجاز نون زمان يغوزا إيتواردام

أيتما ديستما أولتيغ أزل-نوم

داقغ غل غروم أيتمقر طار-أنوم

أمطاو ئي دستين إيستيد أف طرواك

بتا أدشارن طارا-نوم أوليك

اسنَت أطرواكُ شتويم ديوارن

ول جيغ أغرميكُ فوس ن ششاضن

لمزغ ئميرجازن دي أون ؤمشان

أمزروي يتاري د ميدن تتان

زديغ إيقن إيمارتيدت أتباين

ديس ؤول أملال أدش ؤول أبرشان

 

المصدر : انثولوجيا الأدب المزابي ⵉⴷⵓⵔⵔⴰⵏ ⵏ ⵜⵙⴻⴽⵍⴰ ⵜⵓⵎⵥⴰⴱⵜ‎

Tags: تراث, لغة, شعر, الأمازيغية وتيفيناغ