أزل ن نزمرت
للشاعر المنشد عمر بن سليمان بوسعدة
وي كنعن ئمانس ؤسّان
ئناس اديزوا غل تدارت ن ئمووان
ازل ن تالويت يتوسّان اينْ ومشان
تازمرت ايْ تبنين ئي وى مضين اطّان
اسّينّات اتسلّدْ ئي ونّهت د وندرا
د وي لان يسدچوم اوسوفين اسفار
د و يضيضن ئداق غل وفوغ ازغار
يسعيا سامو س وضران ال ديدْ بڒ
منشت ديسن ئي نّان : أنچ أنچ
سي وضان دولند قّارن انّج انّج
تمدورت تقار: " وي خسن اديافج"
س تسونان س ربي ادياوض انّج
ئزيغ سرس ئمانس تيجورد
اڤّود ؤمارو تنيد "ياس تاڒ"
اتّا اسوفي اتّا اصوضي
اسمل جاجتش ويجي غي س وزغار
اڒبحد ايوا س وسان ئي ميّسنْ
ؤنّسّين بتّا ئسكرام ئمار.
Tags: تراث, لغة, شعر, الأمازيغية وتيفيناغ